Günebak...

Sende aramak kendimi
Ve kendim kadar
Bilinmez olmak ansızın

Ansızın
Canımdaki sızın
gibi duymak sesini
Mahrem bir duvak kadar uzaktan..

Ey sevgili
Nasıl bileceksin içimi...

Sen bir kazip aşkın figürü
Leylasın
Benim duamı ninniler söyler
Beni sen anlarsın...

Sen güne bakanlardasın
Bir yakamoz aydınlığı
Yaşatmaz seni..

Beni kalbi kırık toprakla an
Ve boynu bükük
Serçelerin kırıntılarıyla

Sen güne bakansın
Benim içimdeki ninniyi
Güne bak anlarsın...

osman sertuğ çalışkan
Ocak/2088

Kudüs...

Meymune,

Sen iman ettin
Ve ak saçlı bebeler
Bir akşam üstü
Yalnız ölmediler...

Hanzala ölmekteydi
Ve kutsal bir zafer
Görmekteydi
Tevhid tutan kalbinde...

Mabed tutsaktı...

Kuduste;
Kuddüs kuşları
Ebabil duruyordu
Taş tutan elleriyle...

Sen iman ettin
Ve Süleyman
Zaferini dinledi
Karınca kızlarının..

Belkısın safir penceresinde...

Meymune
Neydi iman etmek,
Bir kız yüreğinde?

Ötelerde
Acısını bir soluk resmin örtmediği
Annelere mi ağlamak?
Yoksa
Bir oruç vurgunu yemiş
Solgun çehrene
Filistin ağıtları mı saklamak?

İman etmek neydi
Meymune,

Bir kırık kalbin
Şiirine mi ağlamak...

osman sertuğ çalışkan
Eylül/2008

Köle ve Efendi

Ebed türküleri fısıldıyorsun
Rüyama...
Bir rüya ki
Güzel değildi
Gerçek diye sakladığım
Sır odamda ilkin.
Ve silkinince
Düşüverdi kalbimdeki kin...

Cebrailin dudağında içirdiklerin
Ruhumu çatlatan çöl
Kuraklarına susatmadı beni

Ve neden sakladığını kendini
Anladım,
Bir leheb zemherisini dokuyan
Çağlarımda...

Bir acz irisi kimliğimle geldim,
Kimbilir kaç
Firar yaşadığım kapına..

Ve ellerimi altına
Koyamadığım yüklerimin yamaçlarına
Dokudum
Örümcek evinde büyüttüğüm
Af çiçeklerini...

Bir dua kurağında
Çatlamış ellerimi
Ve "ben" imi yitirince
Erdiğim köleliğimi
Adadım kutsalına...

Ve bir secde anı kadar
Hicret edince sana,

Benlik putumu kırdı
İbrahim
subhane Rabbiyel A'la...
Subhane rabbiyel a'la..
.Subhane rabbiyel a'la....

osman sertuğ çalışkan
Ekim /2008