Ben mi?
Ben henüz bir yere varamadım.
Yolcuyum işte,
yürüyorum.
Aczimi anlayınca kanatlanıyor,
fakrımı sezince azıcık uçuyorum.
Kendimi nasıl anlatsam sana?
Hep inkisar, hep intizar...
Sürekli bilme ve olma
mücadelesi.
Yaralı bir ruh, derin bir hüzün,
serazat bir nefis...
Daha ne söyleyeyim.
Ötesi uzun bir sükut.
Sen anlat kendini.
Senin sorgulamaların beni de gayrete getirir
belki.
Çırpınan körpe bir kalbin sesini duyur.
Taze bir nefes ver bana.
Baharım ol!
Ömer Sevinçgül (Paris Gözleriniz Vardı kitabından)
