kırıldı kalbim
Duymadın mı sesiniKim ne bilsin izini
düşünce söylemezsem
Bak büyüdüm işte
Öğrendim susmayı
Yıkılmayı sessizce
Göz yaşımı saklamayı.
Söylesem inanmazsın
Yaşarken kaybolduğumu
Bir şehrin kuytusunda
Ölü bulunduğumu
Elbet açılır birgün
Sana dokunan yollar
Kanatlanır umutlar
Belki özlersin yeniden
Bir kuş konar kalbime
Su içmiş ellerinden...